تبليغاتX
اشعار
برای تو که بهترین هستی
 روح تو

روح تو

 

 

همه رفتند ،

همه گفتند

 

تو دلت با دل من می دونه

تو دلت عاشق و دیونه ی من می مونه

تو دلت از دل فریاد دل دروازه من ، می خونه

 

من که دیدم

که تو از یاد و از  روی منی

من که دیدم

که تو از سوی و از روح منی

 

تو که دیدی

که دلم با تو اسیره

که گرفتار ه و تو رو می بینه

 

همه دیدن ، همه بودن  ، واسه چشمای تو بوده

همه رفتن ، همه گفتن ، واسه احساس تو بوده

همه عشقم ، همه حسم ، واسه عشقای تو بوده

 

واسه اینه که دلم با تو می مونه ،

همه عشقم رو اسیره تو می دونه

واسه این که دلم عشقش رو از روح تو می گیره .

 

 

اسفند 1383

|+| نوشته شده توسط شایان در  |
 رفتن من از نگاهت

رفتن  من از نگاهت

 

 

 

روز بودن

روز رفتن

ساده بوده از دل تو

 

 

رفتن من از نگاهت

تلخ و تاریک همچو مردن

من ندیدم روز تاریک

با تو بودن در کنارم

 

رفتن تو عشق تاریک

رفتن روز خدایی

شبای سفید و روشن

شده تاریک و سیاهی

 

 

روز فردایی نمونده

رفتن تو از نگاهم

 

روز روشن رو نمی خوام

اگه بازم بر نگردی

ای مسافر بر نگردی

روز فردا رو نمی خوام

اگه فردا بر نگردی

 

 

 

 

ولی اما

ولی اما ساده بوده از دل تو

رفتن من از نگاهت

رفتن روز خدایی

 

 

مهر 1384

|+| نوشته شده توسط شایان در  |
 جذب خدا

 

 

جذب خدا

 

 هر لحظه گام هایم از روی سرگردانی است

  واکنش های من از روی سرگردانی است

خنده هایم , گریه هایم از روی سرگردانی است

قطره قطره ی خون من از روی سرگردانی است

 

من ندانم این همه سرگردانیم

                                   بهر چه هست

 

با تو

ای آفتاب

ای نور عشق

ای خصوص جاری از جذب خدا

تو بتاب

بر احوال ما

همچو یک چشم انداز صبح

توبتاب

برقلبان ما

همچو قطره قطره ی خون قلب ما

 

جذب احساس نور تو

                           می دهد کاهش احساس ما

 

به چه خوب است

لذت جفت خدا

از پس حکمت است ای خدا

روز و شب زیبای خلق تو است

خوب و بد ازحکمت روح تو است

 

پس چه لذت

انتظار نور هم لذت است

پس هزاران خوب از بهر تو است

 

                                           هرچه نیز است       

                                           نیز بهر توهست  

                                           هر چه نیز نیست

                                           نیز حکمت است.

 

 

آذر 1384

 

|+| نوشته شده توسط شایان در  |
 صبح سبید

صبح سپید

 

 

 

صبح سپید آسمون

 

بیا پیشم

با یک نشون

نشونی از گذشته ها

از خاطره های دور دور

بگو از اون همه گذشت

برای اون عشقی گشت

بگو که عشقم ، پاک پاک

نمونده بود یه جای تار

 

اما گذشت ،

گذشته ها

نشونی باز پیشم نبود

نشونی از خودم نبود

 

گذشته ها ، گذشته بود

هیچی بازم پیشم نبود

تنها خدای مهربون

پیش خودم ،

با من که بود

 

 

آبان 1382

|+| نوشته شده توسط شایان در  |
 نمی داند برگ پاییزی

نمی داند برگ پاییزی

 

 

پاییز , پاییز

 

وعده آن روز پاییزی

هزاران بار , باز آغاز گشته

هزاران برگ پاییزی

هزاران بار , باز پروازگشته

 

همان برگان سرد تنهایی

که تنها شدن خوشحال گشته

که از آزاد شدن پرواز گشته

که آزاداز هزاران پیمان و پیوند گشته

که آزاد از هزاران ریشه گشته

که آزاد از درختان خدا گشته

 

 

ولی اما نمی داند

                 نمی داند او , نمی داند "

 

نمی داند که پیمانی جدیدی آغاز گشته

نمی داند که راهی تازه آغاز گشته

نمی داند که عشقی جدیدی آغاز گشته

                                  نمی داند باز آغاز گشته , نمی داند .

 

 

 

آذر 1384

 

 

|+| نوشته شده توسط شایان در  |
 
روز ها و لحظه های خوب برای شماست

                                                   اگر شما بخواهید.

عشق  زیبایی سلامتی دنیا برای شماست

                                                   اگر شما بخواهید.

|+| نوشته شده توسط شایان در  |
 
دوستان عزیز منتظر نظریات و پیشنهادات شما هستم

باتشکر شایان

|+| نوشته شده توسط شایان در  |
 روز هوس

روزهوس

 

زيباي خفته ي باران

نم نم لرزه احساس

گفتن رفتن عشق

همه از آن روز هوس

 

هزاران روز اميد

هزاران كوچ اميد

هزاران بحث تو روز

همه ازآن روز هوس

 

كاش هزاران غصه

كاش هزاران اندوه

كاش هزاران سكته

ولي آن روز نبود

 

من ندانم كه چه شد

من نخواهم كه بدانم كه چه شد

ولي افسوس كه هزاران غصه ازبحر يك روز توشد

 

همه گفتن همه بودن همه ديدن

همه باد احساس هوا

چه نسيمي كه وزيد

وچه برنده آن درخت عظيم خاطره رابلعيد

 

در سراي شرح خاطره ها

ازرسيد گذر آينه ها

 

خاطراتي كه مانده با دل ما

همه از بحر يك چيز دل ما

همه از آن روز هوس

همه ازآن روز درد آور حبس

حبس لرزه احساس نفس

حبس اندوه رفتن عشق

 

 

اردیبهشت 1385

 

|+| نوشته شده توسط شایان در  |
 این همه فرق

این همه فرق

 

 

هزاران بوته ی سبز بهاری

مانده در جدول تاریک خیابان

پاسخی از بهر خود گویند باز

 

پس چرا مانده در این سوی خیابان

 

 

لحظه لحظه

درد , خاک , سرو صدا

می نهد ناز بر سر هایشان

این خشن ناز های سخت

                              بهر چه هست

 

فرق این سوی و آن سوی خیابان

                                       بهر چه هست

 

این همه فرق ها

                 بهر چه هست

 

 

روزها

لحظه لحظه پر زنند

از ابتدای یک دانه , تا انتهای خشک

 

ولی اما , باز

باز ماند آن سوال

 

پس چرا مانده در این سوی خیابان , باز ...

 

 

این همه فرق ها

               بهر چه هست !؟

 

 

آذر1384

|+| نوشته شده توسط شایان در  |
 آرزوهایم

 

 

آرزو هایم

 

آرزوهایم

همه جانم , همه روحم , همه حسم , همه دیدم

 

آرزوهایم

همه رخت بست از جان و دل

 

من نمی دانم پس برای چه مانده اند

 

خانه ای همچو باغ عشق

آسمانی همچو کوه نور

افسانه زیبای روح

لحظه های خوب و شادی بخش

ساعتی ای از آغوش عشق

روزهای گرم و رویای

فصل های غنچه های آرام و پراحساس بهار

کوچه های شهرمان همچو قایق بر رویای رود

فکرهامان ریشه های رایگان خنده های شادی بخش گل

لمس احساس لحظه های روزهای خوب خدا

 

من ندانم از پس چه مانده اند

از پس چه لحظه هامان مانده اند

 

هرچه رخت بست آن ضربه های لحظه های تن ترا

هیچ نماند جز افسوس, از آن لحظه های تن ترا

 

پس چرا,

 هر چه  خوب است من خواهم ای خدا

پس چرا,

 نیست از آن لحظه ها یک لحظه ای باز ای خدا

پس چرا,

 ماند افسانه ها بر آرزو ها مان ای خدا

 

 

دی 1384

  

|+| نوشته شده توسط شایان در  |
 
 
بالا